Handleidingen

Wat is audio pitch (toonhoogte)? Zo verander je de klank van een stem

Wat toonhoogte en frequentie zijn, hoe de stem ze maakt en hoe je een opname hoger of lager zet zonder dat het verkeerd klinkt.

Door Yunus S. Gepubliceerd op Bijgewerkt op

Toonhoogte is hoe hoog of laag een geluid lijkt, en ze wordt bepaald door de grondfrequentie van het geluid: hoe vaak het per seconde trilt. Bij een stem bepalen de stemplooien de toonhoogte, en keel en mond vormen de klank. Een pitch shifter verschuift beide samen, en daarom klinken kleine verschuivingen natuurlijk en grote niet. Om de toonsoort van een opname te veranderen zonder de snelheid te veranderen, verschuif je haar een paar halve tonen met een toonhoogte- en snelheidswijziger.

In het kort

De korte versie:

  • Toonhoogte is de waargenomen hoogte van een geluid; frequentie is het gemeten aantal trillingen per seconde (Hz).
  • Een verdubbeling van de frequentie verhoogt de toonhoogte met één octaaf.
  • De stemplooien bepalen de toonhoogte; het spraakkanaal vormt de klank via zijn resonanties (formanten).
  • Met de toonhoogte verschuiven ook de formanten; vanaf ongeveer 3 halve tonen klinkt een stem als iemand anders.
  • Toonhoogte en snelheid kun je los van elkaar veranderen.

Toonhoogte en frequentie: wat is het verschil?

Frequentie is een natuurkundige meetwaarde: het aantal trillingen per seconde, uitgedrukt in hertz (Hz). Toonhoogte is wat we horen: hoe hoog of laag een geluid lijkt. De twee horen bij elkaar, want een hogere frequentie horen we als een hogere toon, maar het verband is geen rechte lijn. We horen toonhoogte in verhoudingen: elke verdubbeling van de frequentie klinkt als dezelfde stap, één octaaf. Van 110 Hz naar 220 Hz is een octaaf, en van 440 Hz naar 880 Hz ook, al is de tweede stap in hertz vier keer zo groot.

Muziek verdeelt elk octaaf in twaalf halve tonen. In het gangbare stemmingssysteem verhoogt elke halve toon de frequentie met ongeveer 5,9 procent, en de noot A4 ligt vast op 440 Hz. Meer heb je niet nodig om elke frequentie als noot te benoemen; de Frequentie naar noot-converter doet de berekening, en Van Hz naar noot legt die stap voor stap uit.

Zangeres die in een studio opneemt met een condensatormicrofoon
De stemplooien bepalen de toonhoogte; keel en mond vormen de klank.

Hoe de stem toonhoogte maakt

Als je spreekt of zingt, brengt lucht uit de longen de stemplooien in het strottenhoofd in trilling. Het tempo van die trilling is de grondfrequentie van de stem, vaak geschreven als F0, en dat is wat we als toonhoogte horen. Langere, zwaardere stemplooien trillen langzamer. Daarom zijn mannenstemmen doorgaans lager dan vrouwenstemmen, en kinderstemmen nog hoger. Door de stemplooien aan te spannen gaat de toon omhoog, net als bij het aanspannen van een gitaarsnaar. De School of Physics van UNSW Sydney beschrijft het mechanisme in haar inleiding op de akoestiek van de stem.

Klank is geen toonhoogte: formanten

Twee mensen kunnen dezelfde noot zingen en toch totaal anders klinken. De stemplooien maken een zoemend geluid dat de grondtoon bevat en daarboven een hele reeks boventonen. Onderweg naar buiten gaat dat geluid door keel en mond, die op bepaalde frequenties meeresoneren en de boventonen versterken die daar liggen. Die resonanties heten formanten. Ze hangen af van de grootte en vorm van het spraakkanaal, en ze maken van een klinker een ‘aa’ of een ‘ie’ en onderscheiden de ene stem van de andere.

Het belangrijke punt is dat de formanten grotendeels onafhankelijk zijn van de toonhoogte. Zing je een toonladder op één klinker, dan beweegt de grondtoon, maar de resonanties van je spraakkanaal blijven ongeveer waar ze zijn.

Audiosoftware met de geluidsgolven van een aangehouden toon
Een constante toon herhaalt zijn golfvorm vele malen per seconde; dat tempo is zijn grondfrequentie.

Waarom een verschoven stem onnatuurlijk klinkt

Een eenvoudige pitch shifter verschuift alles in dezelfde verhouding: de grondtoon, de boventonen en de formanten. Verschuif je een stem een octaaf omhoog, dan verdubbelen ook de formanten, alsof keel en mond van de spreker tot de helft zijn gekrompen. Het oor leest dat als een piepklein wezentje: het bekende chipmunk-effect. Naar beneden verschoven klinkt dezelfde stem als iemand met een onmogelijk groot hoofd.

Bij kleine verschuivingen valt het effect nauwelijks op, omdat echte stemmen onderling ook zoveel verschillen. Tot twee of drie halve tonen klinkt een verschoven stem nog als dezelfde persoon. Daarboven verandert het karakter. Professionele tools kunnen de toonhoogte verschuiven en de formanten op hun plaats houden; eenvoudige pitch shifters, ook die op deze site, verschuiven ze samen.

Verschuiving Wat je hoort
±1 tot 3 halve tonen Natuurlijk; de stem behoudt haar karakter
±4 tot 6 halve tonen Duidelijk veranderd: dunner omhoog, zwaarder omlaag
±7 tot 12 halve tonen Een heel ander karakter: tekenfilmachtig omhoog, monsterachtig omlaag

De toonhoogte veranderen zonder de snelheid te veranderen

Bij een platenspeler of een bandrecorder zitten toonhoogte en snelheid aan elkaar vast: speel je sneller af, dan wordt alles hoger. Digitale bewerking haalt die twee uit elkaar. Zo transponeer je een nummer of een opname:

Stap 1: Open de opname

Laad je bestand in de Toonhoogte- en snelheidswijziger. MP3-, WAV-, FLAC- en M4A-bestanden werken, en er wordt niets geüpload.

Stap 2: Stel de toonhoogte in halve tonen in

Verschuif de toonhoogteregelaar. Om een begeleidingstrack bijvoorbeeld van C naar D te brengen, ga je 2 halve tonen omhoog; om een nummer binnen je bereik te krijgen, probeer je eerst -2 of -3. Laat de snelheid op 1,00x staan, dan blijft het tempo zoals het was.

Stap 3: Luister en pas zo nodig de snelheid aan

Klik op Afspelen om het resultaat te controleren. De snelheidsregelaar werkt onafhankelijk: vertraag een passage naar 0,8x om die te oefenen of versnel een gesproken opname, en de toonhoogte blijft waar je haar hebt gezet. Download de WAV als het goed klinkt.

Muziekproducer die in audiosoftware de toonhoogte van een zangspoor verandert
Kleine toonhoogteverschuivingen hoor je nauwelijks; grote veranderen het karakter van een stem.

Veelvoorkomende redenen om de toonhoogte te veranderen

  • Een begeleidingstrack transponeren, zodat een nummer in een prettige toonsoort voor je stem ligt.
  • Een sample aanpassen aan de toonsoort van een project. Zoek de toonsoort eerst op met de BPM- en toonsoortanalyzer.
  • Oefenen: een snelle passage vertragen zonder dat die lager wordt.
  • Creatieve effecten: een stem die ver omhoog of omlaag is verschoven, klinkt met opzet onnatuurlijk, en dat is precies wat sommige stijlen willen. Wil je dat toonhoogte en snelheid samen dalen, zoals bij een vertraagde plaat, gebruik dan de Slowed + Reverb Maker.

Verander de toonhoogte van je opname

Verschuif de toonsoort in halve tonen of verander de snelheid, elk zonder het andere te beïnvloeden.

Toonhoogte- en snelheidswijziger openen

Gratis, zonder account, en je bestanden verlaten je apparaat nooit.

Veelgestelde vragen

Verandert de snelheid van de audio als ik de toonhoogte verander?

Bij een platenspeler of een bandrecorder wel: de twee zitten aan elkaar vast. Digitale pitch shifting haalt ze uit elkaar, dus je kunt de toonhoogte verhogen of verlagen en het tempo behouden, of het tempo veranderen en de toonhoogte behouden.

Wat is het chipmunk-effect?

Het is de tekenfilmachtige klank van een stem die ver omhoog is verschoven. De verschuiving verhoogt de resonanties van het spraakkanaal samen met de toonhoogte, dus de stem klinkt alsof ze uit een heel kleine keel en mond komt.

Hoeveel halve tonen kan ik een stem verschuiven voordat ze onnatuurlijk klinkt?

Twee of drie halve tonen vallen meestal niet op. Vanaf ongeveer vier halve tonen begint de stem te klinken als iemand anders, en bij een octaaf is het duidelijk een effect.